سروده ی من

 

 

تا دیدمت هوشم پرید

 قلبم به تپ تپ ها دمید

گفتم الهی این چه بود؟

کعبه ات بود خانه ات بود

 یا که شاید هم دلت بود

 هر چه بود بودا

که یادش ماندنی بود

 

اینو خودم گفتم شاید بگید تو از شادی دم می زنی بد شعر غمگین می  گی 

اره من از شادی دم میزنم ولی

<زندگی مثله یه پیا نو است که دکمه های سیا غم وسفید شادی  و وقتی  اهنگ قشنگ میشه که دکمه های سفید و سیاه رو در کناره هم زد >                                              

سروده های خودم

 

قطره قطره می چکد اشک

                   ناله ناله می کند قلب

                        چشمه های اشک چشمم

                                    خشک گشته در نبودت

                                                  گر بیایی چون نیا یی

                                                         چون نیا یی هم همانی  

                                                                  چون که تو مردی ز قلبم

                                                                                 سال ها پیش از برفتن

    اینو خودم گفتم شاید بگید تو از شادی دم می زنی بد شعر غمگین می  گی 

اره من از شادی دم میزنم ولی

<زندگی مثله یه پیا نو است که دکمه های سیا غم وسفید شادی  و وقتی  اهنگ قشنگ میشه که دکمه های سفید و سیاه رو در کناره هم زد >